Meerwaarde van een fietsreis tov. een rugzakreis in ZO-Azië?

Hallo iedereen,

Ik heb een vraagje, waarop ik al een tijdje aan het denken ben, vandaar dat ik het hier eens wou posten om te horen wat de mening van anderen hierover is.

Ik vraag me namelijk af wat het "voordeel" is van een ontwikkelingsland te bezoeken per fiets, in plaats van zo'n land te bezoeken als rugzaktoerist ?

Ik zal de situatie misschien even schetsen : ik ben al verschillende keren op reis geweest met de rugzak naar landen zoals Mexico, Guatemala, Belize, Marokko, ... Mijn vriendin heeft nog tal van andere bezocht (India 2X, Peru, Bolivië, ...), dus we weten heel goed hoe het er daar aan toe gaat. We organiseren onze reizen altijd zelf en gaan individueel op reis, want groepsreizen ligt ons zo niet.

Wat betreft fietsreizen hebben we enkel nog maar in Europa gefietst. Vorig jaar waren we in Spanje, dit jaar was het Kroatie. Ikzelf heb ook nog gemountainbiked in Zwitserland en Frankrijk, maar dat waren enkel dagtrips vanuit één plaats (zonder baggage dan).

Nu was ik me aan het afvragen of dat ik de stap zou zetten om een ontwikkelingsland (en ik denk hierbij aan een land in zuid-oost Azië) te bezoeken per fiets. Omdat de omstandigheden in dergelijke landen soms wel wat harder kunnen zijn dan hier in Europa (hitte, insekten, steile bergen, criminaliteit, weinig accomodatie voor overnachtingen, ziektes, enz...), vroeg ik me af of het hem wel waard is van die landen te befietsen ? Ik bedoel, wat is de meerwaarde van een land zoals Vietnam, Thailand of Cambodia te bezoeken per fiets en niet als "gewone toerist" ? Zal ik me per fiets niet te veel moeilijkheden op de hals halen, die de reis kunnen overschaduwen ? Ik fiets wel graag, daar niet van, maar als je bv. dagen aan een stuk moet fietsen in een hitte van 35 graden met een vochtigheid erbovenop van 90 % is de pret er volgens mij snel vanaf, hoe mooi het land ook is...

Ook veiligheid is voor mij een belangrijk punt, als ik ergens moet gaan fietsen terwijl je weet dat de kans groot is dat je overvallen kan worden, dan hoeft het voor mij niet... De kans bestaat overal natuurlijk, maar in sommige streken/landen is de kans laag tot zeer laag, dus prefereer ik liever deze gebieden.

Het is ook niet zo dat we tegen geen stootje kunnen, zoals ik al zei, dit jaar hebben we 2 weken (met baggage) gefietst in Kroatie, waar het niet bepaald vlak was en waar de temperaturen rustig tot boven de 30 graden gingen (eind augustus). Een uur tot anderhalf uur klimmen aan één stuk was geen uitzondering, en dit zéker 2 keer per dag... We zijn allebei van voor in de 30, en qua fysieke kracht of uithouding kunnen we een reis doorheen één van bovengenoemde landen wel aan denk ik.

Onze fietsreizen zijn tot hiertoe goed meegevallen. Spanje op kop, Kroatie vond ik geen echt goed fietsland, maar het is er wel mooi natuurlijk. Het voordeel of de meerwaarde van bv. een land te bezoeken als Spanje per fiets is volgens mij dat je op plaatsen komt waar je anders niet komt, waar je anders doorheen rijdt met je auto of bus, en dat je in een direkter kontakt staat met de natuur. Wat betreft de kontakten met de bevolking scheelt het volgens mij een klein beetje, maar niet veel. In Spanje waren er soms wat mensen die eens een praatje kwamen maken terwijl we aan het uitrusten waren onder de bomen bij een fonteintje of zo. In Kroatië viel dit trouwens tegen, ik vond de Kroaten een onvriendelijk volk, die precies enkel uit zijn op je geld, maar dit terzijde...

Ik weet wel dat de mensen in ontwikkelingslanden (misschien een beetje oneerbiedig dat ik het zo noem, maar het is nu zo...) een stuk vriendelijker en behulpzamer zijn dan hier in sommige landen in Europa, maar als gewone reiziger kom je ook in kontakt met mensen, maar misschien wel iets minder dan per fiets ?
Toen ik in centraal Amerika was hebben we ook veel kontakt gehad met mensen, dat is zeker een goede ervaring geweest. Maar misschien dat de landen van Azië toch wel iets anders zijn qua mentaliteit dan Latijns Amerikaanse landen ?

Als het enkel voor de mooie natuur is kan ik evengoed gaan fietsen in bepaalde landen in Europa. Mooie natuurgebieden hebben we hier ook, daarvoor moet ik niet een continent verder gaan vliegen om dat te vinden. Dus de enige reden die ik, gebaseerd op mijn ervaring, kan vinden voor het befietsen van een ontwikkelingsland (in het bijzonder dan in zuidoost Azië) is het kontakt met en de vriendelijkheid van de bevolking (?). Klopt dit, of stel ik me hier te veel bij voor ? Veel hangt natuurlijk van jezelf af, dat weet ik ook wel...

Als iemand hierover een mening heeft of nuttige opmerkingen met betrekking tot fietsen in zuidoost Aziatische landen, dan hoor ik het graag. Dus als iemand me een goede reden kan geven waarom ik in zuidoost Azië zou moeten gaan fietsen in plaats van het te bezoeken als gewone reiziger, laat het me weten, dit zal me zeker helpen in mijn besluitvorming.

Bij voorbaat dank,

Koen

Lieve Koen,
Mensen gaan op fietsvakantie in ontwikkelingslanden, juist omdat ze het leuk vinden om hitte, weinig accommodatie, steile bergen, criminaliteit, ziektes en allerlei andere gevaren in meerdere of mindere mate op te zoeken. Vakantiefietsers houden over het algemeen van een beetje avontuur, en de mate van avontuur kun je zelf bepalen door je route wel of niet te kiezen door bepaalde streken.
Voor mij persoonlijk ligt de meerwaarde van een fietsreis door zo'n land gedeeltelijk juist in de extra moeilijkheden die je moet overwinnen, en verder natuurlijk ook in het feit dat je alles gewoon veel intenser beleefd, en volgensmij heb je met de fiets toch wel veel makkelijker contact met de lokale bevolking dan wanneer je als backpacker komt.

Waarom zou je gaan fietsen als je ook op een meer comfortabele manier ergens kan komen? Dat doe je alleen als je het fietsen nou eenmaal leuker vind, rationele argumenten (natuur, contact bevolking, enz.) komen pas later.

Groetjes, Gerdien

Hoi Koen,

Als je fietsen leuk vindt, dan denk ik dat je niet meer anders wil als je een keer met de fiets bent geweest. Je komt gewoon op plekken waar je als rugzaktoerist alleen maar voorbijrijdt. Als je eigen vervoer hebt, dan heb je geluk, want dan kun je wel overal stoppen waar je wil.

Maar als automobilist bekijk je alles van buiten, terwijl je er als fietser midden in zit. Te voet is eigenlijk nog beter, maar dan kom je niet zo ver als met de fiets.

Vandaar, voor mij het liefst de fiets. Maar ik ga ook wel eens lekker lui met de rugzak hoor. Ik ga in Januari ook weer eens fietsen en ik kijk wel weer een beetje op tegen al dat gesleep met de fiets op het vliegveld en in bussen/treinen. Maar aan de andere kant is dat ook weer de charme en als je eenmaal op de fiets zit ben je alles weer vergeten.

Maar misschien kun je dit ook beter niet aan wereldfietsers vragen, want die zijn allemaal een beetje gek en zullen je allemaal zeggen dat er niks mooiers is dan fietsen.

In ieder geval veel plezier en succes met je keuze.

Groeten,

Richard

Waarom probeer je het niet gewoon. Thailand is een gemakkelijk land om de eerste pedaalslagen te maken. De temperaturen in het noorden zijn van november tot half februari zeker niet extreem heet. Uitstekend eten kun je overal. De fiets kan gemakkelijk mee in de trein, bus, of sontheaw (pick up). Je komt inderdaad in gebieden waar de doorsneetoerist niet komt. Je hebt overal contact met de lokale bevolking. Bevalt het fietsen toch niet, dan stal je je fiets bij een gusthouse en ga je op een andere wijze reizen. Vorig jaar november heb ik voor Asian Way of Life een verkeersarme route uitgezet van Udon Thani (in het oosten) naar Chiang Mai (in het noorden). Een route langs de legendarische Mekong, via nationale parken, door de rijstvelden en met een bezoek aan de historische steden Si Satchanalai en Sukothai. Zie: www.awol.nl

Precies,

Ik heb sowieso altijd een redelijk grote rugzak (55-70l) dwars achterop mijn fiets. Daar kan genoeg in voor 3 weken Thailand (dus ook 6).

Richard

(hitte, insekten, steile bergen, criminaliteit, weinig accomodatie voor overnachtingen, ziektes, enz...

In Noord Thailand heb je weinig of geen last van de door jouw opgenoemde problemen, integendeel zelfs.

Zelfs bij hitte is fietsen nog altijd aangenamer dan wandelen met ne rugzak op uwen bult.

Hallo iedereen,

Bedankt voor de antwoorden. Toch nog een aantal opmerkingen op jullie reakties :

Gerdien,

Ik kan je wel volgen hoor, als je zegt dat het per fiets iets avontuurlijker is. Dat is ook zo, en daar hou ik ook wel wat van. Maar mijn vraag was eigenlijk of dat het in de ontwikkelingslanden niet té "avontuurlijk" wordt. Door gevaarlijke gebieden fietsen vind ik bv. geen avontuur maar eerder onverantwoordelijk gedrag, niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn partner. Met zware buikloop op een fiets zitten in een bakkende hitte vind ik ook niet zo'n avontuur eigenlijk... In Guatemala waar ik dit jaar was zou ik bv. niet willen fietsen; het verkeer is er een gekkenhuis, en er gebeuren geregeld overvallen. Ik vind ook dat je als fietser toch wel wat kwetsbaarder bent dan als je met het openbaar vervoer reist. Zijn er bv. nooit problemen wanneer je met je fiets door hele arme streken reist ? Dit zijn soms wel streken met een hogere criminaliteit. Met een bus rij je daar gewoon doorheen, maar als je daar bv. halt houdt met je fietsje, wordt dat dan altijd geapprecieerd ?


Richard,

Ik volg je volledig, als je fietst zit je er inderdaad "middenin". Dit gevoel had ik ook in Spanje. Het gesleur is inderdaad niet altijd leuk, maar dat valt wel mee eigenlijk...


Bert,

Is het altijd zo simpel om je fiets in bv. Thailand op de bus te werpen en zo verder te reizen ? Soms zitten die bussen vol, en lijkt het me niet evident ? Wanneer is trouwens de beste tijd om te reizen in Thailand ? En Cambodia ?
Kan je in Thailand bv. meer contact verwachten met de bevolking dan in een Europees land ?
Ik heb de website van Asian Way of Life bekeken, het lijkt me zeer interessant. Die route die jij uitgezet hebt voor AWOF, loopt die in Thailand ? Wat is volgens jou het interessantste land in zuidoost Azië om te fietsen ?


Groeten aan allen,

Koen

Als je nog nooit in Azie hebt gefietst, dan is Thailand een uitstekend land om te beginnen. Er is zoveel goed geregeld. De medische zorg is uitstekend. Overal zijn goed uitgeruste en kraakheldere ziekenhuizen. Het land is echt veilig! Zeker in de afgelegen gebieden. Als je in een onveilige situatie beland, dan heb je dat meestal zelf opgezocht, door bijvoorbeeld een bezoek aan een illegaal gokhuis. Je kunt inderdaad je fiets gemakkelijk meenemen in ieder vorm van openbaar vervoer. Als ik tegen een pittige helm op fiets dan stopt er regelmatig een pick up die vraagt op ik meewil. zonder enige verplichting.
Die route van Oost naar Noord van Asian Way of Life loopt uitsluitend door Thailand, wel voor een groot deel langs de grens met Laos. Laos, een goed idee voor een volgend trip, als Thailand goed bevallen is. Met dat routeboekje hoef je je ook geen zorgen te maken over overnachtingen. De beste tijd is van november tot half februari. Maart en april zijn heet. Daarna begint de regentijd. Het regent niet voortdurend, maar eind augustus en september kan flink wat regen vallen. Op dit moment staat 40% van de stad Chiang Mai onder water.

Succes,

Bert

Beste Koen,

Ik denk dat de redenen om te gaan fietsen in Zuid Oost Azie niet wezenlijk verschillen van het fietsen in Europa. Ik zal de argumenten van de anderen niet herhalen. Ik heb bij fietsen altijd het gevoel dat ik in het landschap zit, terwijl het met gemotoriseerd vervoer voor mij meer het passeren van dat zelfde landschap is. Ook niet vervelend als de omgeving mooi is, maar het gevoel is anders. Het heeft waarschijnlijk alles te maken met het feit dat je op de fiets buiten zit en omgeven bent met de geuren en kleuren van de omgeving. Verder draagt de fysieke inspanning vast ook een steentje bij aan het goede gevoel.
Mijn vrouw en ik hebben veel in Europa gefietst en net als jullie regelmatig met de rugzak gereisd, wij vooral in Zuid Oost Azie (China, Thailand, Indonesie, Maleisie). Het is altijd een grote wens van ons geweest om eens in Zuid Oost Azie te gaan fietsen. Inmiddels hebben we een dochtertje van 4 jaar. We hebben in 2002 en 2003 in Frankrijk respectievelijk in Griekenland met haar gefietst (ons dochtertje zat in een fietskar). Afgelopen zomer hadden we de unieke kans om 2 maanden op reis te gaan. We hebben nauwelijks getwijfeld om Zuid Oost Azie als bestemming te kiezen. Het klimaat vind ik niet zo'n probleem, wij kunnen goed tegen de warmte en beter gezegd, we hebben het er voor over. De keuze van het land was voor ons wel wat beperkter, omdat we met kind niet al te primitief willen rondreizen. Onze keuze is toen al gauw op Thailand gevallen. We hebben dat van half juni tot half augustus gedaan en het overtrof zelfs nog alle verwachtingen. Thailand is een uitstekend fietsland. De infrastruktuur is goed en indien nodig kun je inderdaad makkelijk vervoer regelen. Voor ons was dat belangrijk, omdat we met onze dochter geen dagtochten van 100 km wilden fietsen. Die afstanden overbrugten we met bussen of prive vervoer. De bus is niet zo gauw vol en als je denkt dat de fietsen er echt niet meer bij kunnen, dan liggen die binnen 5 minuten op de plek waarvan jij dacht dat het niet kon. Verder is de bevolking grenzeloos hartelijk en gastvrij. Om een vraag van je te beantwoorden: je hebt op de fiets veel meer contact met de lokale bevolking. Met een kind in een fietskar heb je uiteraard nog meer bekijks, maar men waardeert het meestal enorm als je je per fiets verplaatst.
Wij hebben 2 routes van Asian Way of Life gefietst: eerst de noordoostelijke route en vervolgens de noordelijke. We hebben er in een rustig tempo 6 weken over gedaan. Ik ben het met Bert z'n advies helemaal eens, de nieuw uitgezette noordoostelijke route is prachtig. De noordelijke route is ook mooi, maar ik vond dat je iets te vaak op drukke autoroutes fietste. Volgens mij wordt het tijd om voor die route stillere wegen te gaan zoeken. De noordoostelijke route was soms ook wel druk met autoverkeer, maar daar ontkom je niet altijd aan. Ik vond het geweldig om langs de Mekhong rivier te fietsen. De overnachtingen waren prima, altijd schoon, rustig en zeer goedkoop. De ene keer dat we de overnachting iets te 'basic' vonden lukte het ons om overnachting bij een dorpsbewoner te vinden.
Je maakt je wat zorgen over het klimaat. Wij hebben aan het begin van de regentijd gefiets en dat was geen enkel probleem. We hadden af en toe een flinke regenbui. Ik vond het wel aangenaam dat er vaak bewolking was, dat scheelt een paar graden in temperatuur. Bert merkt het al op, November tot februari schijnt de beste tijd te zijn. Ik vond overigens het fietsen in Griekenland in juni zwaarder, veel heter.
Wat betreft het reizen vanuit Nederland is het niet lastiger dan wanneer je in Europa met het vliegtuig gaat. In beide gevallen moet je de fiets op een of andere manier inpakken.
Als je van fietsen houdt, is het alle inspanningen meer dan waard. In het noordoosten kwamen we in dorpjes waar je als rugzakreiziger niet komt, we hebben daar ook nauwelijks andere reizigers gezien. In het noorden van Thailand zit het overgrote deel van de reizigers in Chiang Mai en Chiang Rai. Alles wat je op de fiets onderweg tegen komt is bijna altijd helemaal voor je alleen.
Overigens hebben we ook entousiaste verhalen over Laos gehoord. Komt nog wel eens, want deze eerste keer was voor ons zeker niet de laatste keer.

groet,
Martin

Martin,

Ik heb je een PM gestuurd, ik vroeg me af of je het ontvangen had ?

Groeten,

Koen
Hee koen, ik volg al een tijdje jouw topic. Ik vroeg me eigenlijk af waarom je eigenlijk vraagt aan andere mensen om je over te halen. Je wilt het of je wilt het niet.

Omdat je nog steeds niet fietsen bent doe ik dan ook maar een duit in het zakje....

Mijn man en ik hebben de halve werled bezocht met een rugzak om en met het openbaar vervoer. Het was altijd fantastisch maar al die tijd ontbrak er iets. Ik ergerde me altijd aan het feit dat ik door de mooiste gebieden reed en niet kon stoppen wanneer ik dat wilde. Helemaal erg was het als je door mooie natuur reed en vervolgens weer in een stinkstad uitstapte. Frusterend! Toen besloten we vorig jaar om eens met de fiets te gaan, naar Marokko. Een land dat we al voor de vierde keer bezochten. Lekker veilig dus, we wisten waar we aan toe waren. En het was grandioos. Eindelijk konden we met volle teugen genieten van een land. Dit omdat je alles ruikt de bloemen! (minder op het industrieterein van Safi!). Je kunt stoppen wanneer je dat wilt en hebt dus veel meer contact hebt met de lokale bevolking. Vak reageren mensen in een "armer"land heel goed op je omdat je echt een nieuwigheid bent, wat het contact nog makkelijker maakt. Bovendien staat fietsen niet toe om de lonely planet te volgen simpelweg omdat je minder km maakt, nog een voordeel! Het is heel verfrissend om eens van het platgelopen pad af te gaan. Spannend! En als het te spannend wordt kan je nog altijd je fiets op een bus of taxie gooien. Voordeel van arme landen: zolang jij betaald krijg je wat je wilt en de kippen en geiten gaan ook me dus waarom niet een fiets. Kom daar maar eens om in Nederland.

Deze zomer zijn we naar Turkije geweest, de zwarte zee kust. Dit was wel even spannend want we wisten totaal niet wat ons te wachten stond. Maar wederom was het grandioos (met een enkele vloek bij de zoveelste berg).
Ik kan niet anders zeggen als ervaren rugzaktourist.......ga fietsen! Dat is zoveeeeeeeeeeeeel leuker.

O ja over Azie......toen we in vietnam waren was het overal heeel druk waar je kon komen met openbaar vervoer. De dagen dat we een brommer huurde kwamen we op de mooiste plekken. Plekken waar je met de fiets dus ook komt. Dit was dan ook onze laatste vakantie zonder fiets.

Ga je nu fietsen? 8O

:o)

Blanche,

ik was al langer overtuigd hoor, dat fietser leuker is dan gewoon reizen. De reden waarom ik dit bericht plaatste was omdat ik geen ervaring heb met fietsen in een ontwikkelingsland. In Europa zijn de omstandigheden volgens mij vrij "braaf", maar in een ontwikkelingsland is dat anders, vandaar dat ik me afvroeg of die "ongemakken" je het leven niet té lastig maken op je fietsreis...

Enfin, het is beslist dat we de stap zullen maken, nu nog bepalen wanneer. Waar weten we al, het zal waarsch. Thailand worden... Dat lijkt me een ideaal land als kennismaking, als ik de ervaringen lees van mensen die er waren.

Iets om naar uit te kijken en te plannen dus...

Koen

Beste,

Ik heb afgelopen zomer gefietst van Saigon naar Bangkok. Het was fantastisch. Neem wel je tijd. Uitdroging is een latent probleem in tropische landen. Maar na 20 jaar fietsreizen, was dit een van de beste! Doen dus.

Mark Vandelaer