Op 1 mei begon de “Bikepacking tocht Brandenburg” verdeeld over twee groepen. Achttien deelnemers gingen de standaard route doen, vijf de lange. De foto’s vertellen het verhaal, soms droog, soms nat, soms warm, soms koud, maar bovenal heel gezellig én een mooie omgeving.
Op de laatste dag deelde de groep van de standaard route zich op, een aantal deelnemers ging richting huis, een aantal naar Berlijn, en een aantal ging naar de groep van de lange route.
Onderstaand een verslag van de laatste dag van een deelnemer van de Berlijn groep.
De laatste ochtend van onze offroadweek in Berlijn. Acht uur. Achttien offroadfietsers verzamelen zich voor een slotritueel. Vandaag vallen we immers uiteen in subgroepjes.
Er komen twee ansichtkaarten tevoorschijn met tekeningen en lofwoordjes. Eén voor onze allerliefste reisleidster Barbara en één voor onze verborgen reisleider in spe, de jarige jongste telg.
Mooie, persoonlijke en hartverwarmende woorden volgen.
Zoals ieder op zijn eigen wijze gekomen is, gaat vanaf hier ieder weer zijns weegs.
‘Raar hoor’, afscheid nemen. Eerlijk gezegd vind ik het een vervelend ritueel. Het liefst verdwijn ik zonder woorden. Los ik op in het niets. Tot een volgende hallo.
Ik zit in het leftovergroepje dat onder de Brandenburger Tor door fietst. Een memorabele foto volgt.
Dan zijn er nog zeven offroaders over. Zes mannen en één vrouw.
‘Hoe overleef ik dat nou weer?’
Ons kampement staat op de stadscamping van Berlijn. Zo fris en fruitig als ons lukt, staan we in de startblokken voor een Italiaan. Hongerige wolven op zoek naar de feestmaaltijd van de dag.
Zeven minuten fietsen vanaf de camping staan we in het ongewisse voor een tennisbaan met een Italiaans restaurant.
‘Staat als goed aanbevolen.’
‘Ik weet het nog niet zo.’
‘Eerst binnen kijken voor we iets kunnen zeggen.’
Begeleid door een charmante Italiaanse gentleman gaan we een kale, lege witte hal en gang door.
‘Zijn dat nou kleedkamers?’
De laatste deur opent. We stappen een warme ruimte binnen met rekken vol flessen wijn aan de wand.
Uit de keuken stijgen heerlijke geuren omhoog.
Dat zit goed.
Met zijn zevenen blikken we terug op onze offroadavonturen.
‘Ik vond dit de leukste groep tot nu toe.’ Het is gezegd.
‘Waarom?’
‘In mijn beleving bleef er verbinding, contact en respect — of hoe je het ook noemen wil — met iedereen.’
Er volgt een rondje waarin ieder vertelt wat diegene deze week heeft geleerd. Praktische, maar ook persoonlijke zaken. Bijzonder dat dit kan in een offroadgroep met mensen van zo’n diverse pluimage.
Ondertussen worden we bediend met heerlijke spijzen. De tiramisu is hemels.
Nog één avond samen, voordat iedereen weer oplost in zijn eigen richting.
Annemiek Renkers
Camping dag 4 standaard route 
Camping dag 5 standaard route 
Camping dag 6 standaard route 
Rondleiding eigenaresse camping 
Binnen koken 
Warm worden 
Camping dag 7 standaard route 
Berlijn groep op weg 
Standaard groep op weg naar de lange 
Camping dag 8 Berlijn groep 
Camping dag 8 standaard en lange route 
